I'm on a mission... :)

IDIOTIC BROADCASTS ++: For Given

Sat, 15 Oct 2011 13:47:42 +0800

Hindi ako isang friend ng schoolmate naming si Given pero ang pangyayaring napagdaanan niya ay talagang ikinagulat at ikinaawa ko sa isang taong wala namang ginawa kundi ang maging isang mabait na anak, mabuting classmate, at matalinong estudyante. Hindi ko man siya ganun kakilala pero sa dami…

Pasintabi po sa mga kumakain.

Sat, 01 Oct 2011 21:42:09 +0800

Ako:
I didn't know 'til we became friends sa FB. Ang sad lang talaga. Anyhow, ang sad lang talaga.
Ace:
Hayst! There are many fish in the water. Hahaha.
Ako:
I know right. Pero siya lang ang masarap. Chos! Sh*t. Kadiri. Hahaha. Potek.
Ace:
MASARAP!!? SH*T PAGKAIN?? HAHAHA.

I understand.

Sat, 01 Oct 2011 21:35:00 +0800

Ako:

Gen, uuwi muna ako. 11 na tayo mag-meet. Please please??

Genessa:

May meeting ako sa PI.

Ako:

Hala pano yan? Pano na?

…

Teka, bakit ba tayo mag-me-meet?

Genessa:

o.O

Ako:

o.O

Kami:

HAHAHAHAHA!

'Pag kayo ang nagpapalike, ni-li-like ko. Ako naman ngayon!

Fri, 23 Sep 2011 21:54:06 +0800

Palike nitong link na ito:

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=136921076406432&id=263144037049246&ref=notif&notif_t=like

Tenksberimuch. Sige na. Minsan lang to. Pagbigyan niyo na ko.

U-NIBERSIDAD NG PILIPINAS!

Mon, 19 Sep 2011 20:05:59 +0800

U-NIBERSIDAD NG PILIPINAS!

Sooobrang hot talaga ng crush kong instructor! Fudge!

Thu, 15 Sep 2011 21:59:23 +0800

hairflipandsmile:

Sya lang ang kinalolokohan kong beki.

Antawa ko eh! Sobrang naka-relate daw ako. HAHAHAHA! LOL.

Yung feeling na...

Sat, 03 Sep 2011 15:06:00 +0800

Apat na linggo na lang at tapos na itong semester na to.

Napatingin lang ako sa kalendaryo kagabi. At nagulat nga ako sapagkat halos apat na linggo na lang pala.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako, pero kasi, hindi pa ako handang matapos ang semestre na ito. Parang kailan lang yung first day ah. Hala. Hindi ito kakayanin ng puso ko.

Eh kasi naman. Masyado ka nang tumatak sa puso’t isipan ko. Yung tipong ang pinakahihintay ko lang na oras sa isang linggo ay yung mga oras na magkakasama tayo. Yung tipong pagkatapos ng mga oras na iyon, wala na. Magiintay na naman ako ng halos isang daa’t animnapu’t anim na oras.

Hindi ko alam kung bakit ako masyadong na-attach sa iyo. Pero mainly, ikaw ang may kasalanan. Ikaw lang talaga.

I can manage this feeling. I know it. I’d been there. A lot of times. LOL. All I need is… yung hindi ka na magpakita ng motibo pa at ang hindi ka na makita pa.

Yung number 6.

Wed, 31 Aug 2011 23:24:09 +0800

MANIFESTO NG TUNAY NA LALAKE
1. Ang tunay na lalake ay di natutulog.
2. Ang tunay na lalake ay di nagte-text-back, maliban na lang kung papasahan ng load. Gayunpaman, laging malabo ang kanyang mga sagot.
3. Ang tunay na lalake ay laging may extra rice.
4. Ang tunay na lalake ay hindi vegetarian.
5. Ang tunay na lalake ay walang abs.
6. Ang tunay na lalake ay hindi sumasayaw.
7. Ang tunay na lalake ay umaamin ng pagkakamali sa kapwa tunay na lalake.
8. Ang tunay na lalake ay laging may tae sa brief.
9. Ang tunay na lalake ay di naghuhugas ng pinagkainan o nagliligpit ng kanyang mga gamit dahil may babaeng gagawa noon para sa kanya. Mas lalong nagiging tunay ang pagkalalake kung di niya kilala o di niya maalala ang pangalan ng babae.
10. Ang tunay na lalake ay di nagsisimba.

Mula dito. FYI. I just copied it from a site and pasted it here.

Nung binabasa ko yan, parang wala lang. Hangga’t umabot ako sa number 6. Tumbling na lang ako eh. May naalala lang ako bigla.

Naisip ko, usually nga, ganun ang nangyayari sa panahon ngayon. Kapag ganun, ganito na. Pero laging sinasabi, Hindi naman lahat ng lalakeng sumasayaw eh bading. I guess, anyway, I’ll never know. Nasa tao na rin iyon.

Sa totoo lang, bilang ako ‘to, I’ll always know. Ako pa. Nadadaan kaya ako sa mga ganyang bagay. Kaya I’ll always know. :)

Mga pinoy nga naman. :)

Mon, 29 Aug 2011 22:19:52 +0800

Mga pinoy nga naman. :)

Oh yeah. Alam. :)

Mon, 29 Aug 2011 14:30:32 +0800

Oh yeah. Alam. :)

Yung feeling na...

Mon, 29 Aug 2011 13:42:35 +0800

Alam mo ba yun? Yung feeling na…

Noong una kitang nakita, parang wala lang. Sa isip ko, isa ka lang din sa mga tao na makikilala at makakasama ko ng hindi ganoon katagal, na makikita lang kita dahil kailangan, na matapos nun, wala na.

Noong sandali na nagsalita ka, aminado ako na wala talaga akong pakialam sa iyo. Magsalita ka lang diyan at makikinig ako rito. Hindi kasi ikaw yung inaasahan kong tao noong sandaling iyon. Nasabi ko pa nga sa sarili ko, “Nakakatamad naman. Di pa ba matatapos?” Masyadong marami na rin kasi ang nasabi mo, at ang iba, wala na talagang koneksyon sa topic.

Pero noong sandali na naisipan kong tumingin sa iyo, para bang pinagsisihan ko bigla ang mga sandali na hindi kita pinapansin. Naiba bigla ang ihip ng hangin. Tila ayaw ko nang ibaling sa iba ang aking panignin. Nakatitig na lamang ako sa iyo.

May mga sandali na tila hindi ko maiwasang mapangiti. Ikaw kasi eh, binibigyan mo ako ng dahilan. Yung feeling na kinikilig ako sa iyo pero iniiwasan ko kasi magmumukha lang akong timang. Talagang nasabi ko sa sarili ko, “Ngiti talaga ang kahinaan ko.” Kung noong una gusto ko nang matapos, nang dahil sa iyo, OK na kahit hindi na matapos ang sandaling iyon. Handa akong ibigay ang buong oras ko para sa iyo.

Kahit masalita ka, OK lang. Kahit tila wala nang katapusan iyang mga sinasabi mo, OK lang. Kahit huwag ka nang tumigil, OK lang. Natutuwa talaga ako sa iyo. Pwede bang akin ka na lang? Sa totoo lang, gusto na kitang iuwi ng mga panahong iyon.

May isang bagay kang ginawa na hindi talaga kinaya ng puso ko, at kahit kailan man, hinding hindi kakayanin ng puso ko ang makita kang ginagawa iyon. Yung tipong kapag dumating ang oras na gagawin mo iyon sa harapan ko, baka tumigil lang ang mundo ko at mahalin kita bigla.

Nang dumating ang oras na kinailangan na nating maghiwalay ng landas, hindi ko mawari kung malulungkot ba ako o hindi. Parang kapag ikaw kasi, parang walang dahilan para ako’y malungkot.

Napagtanto ko tuloy habang naglalakad palayo sa iyo, ang galing lang ng tadhana. Noong una kasi, masasabi kong hindi talaga magtatagpo ang landas natin. Pero dahil sa ilang bagay, o dahil lang talaga siguro sa tadhana, nagtagpo ang mga landas natin. Yung tipong, paano kung tinamad ako ng mga panahong iyon, makikilala kaya kita?

Kalma lang p're.

Mon, 29 Aug 2011 00:14:28 +0800

Hinay-hinay lang. Baka ‘di mo kayanin yan.

Bakit ka kasi nagmamadali? Pwede namang mag-intay ah? Diba nga, sabi natin, may tamang panahon ang lahat ng bagay?

Ano bang mayroon sa kanya? Wala ka ba non? Diba, sabi mo, kontento ka na sa buhay mo?

Eh bakit ngayon, hindi ka mapalagay dyan? Excited ba!?

Ay talaga ka.

Sun, 28 Aug 2011 23:51:41 +0800

Ay talaga ka.

Isang text lang yon ah!?

Sun, 21 Aug 2011 23:11:44 +0800

May nagtext kahapon. Grabe langs.

Medyo nagsunod sunod yung messages na dumating sa akin kahapon. Yung tipong kaka-lock ko palang nung keypad, tutunog ulit. Ayaw lang magtext ng mga tao kahapon. Tapos, yung panlimang nagtext. Yung panlima talaga.

Medyo tumalon ang puso ko nun eh. Yung tipong wala nang bukas. Hindi ko nabasa nung una kung sinong nagtext. Pagkabukas nung message, tsaka ko pa lang napagtanto na, “Ooooooh, nagtext siya.”

Nung binbasa ko yung message, medyo boses niya yung pagkakabasa ko sa utak ko. Ang windang lang. Pagkabasa ko nung message, tinitigan ko na lang yung pangalan niya. Iniisip ko, “Siya ba talaga yung nagtext??”

Medyo late ko nang na-absorb yung thought nung message. Yung tipong nakakalungkot lang. Yung tipong, “Bakit ka ganyan??”

Medyo matagal-tagal na sandali rin ang lumipas bago ko naisipang magreply. At pagkatapos kong magreply, naisip ko, “Bakit nagreply pa ako? Sayang lang ang piso.” Yung muntik ng 9 characters lang ang inireply ko.

Sa susunod na magttext ka, baka mahalin na kita. Kaya sana. Wag ka nang magttext pa. Yung tipong, “Mawala na lang sana cp mo.” (Ansama ko. Joke lang.)

Saan ka nakakita ng school na ang mga estudyante pasok palang mukhang bagong awas na.

Thu, 18 Aug 2011 07:08:36 +0800

patlangpresas:

Ang mga taong ginto na ang 2 hours na tulog.

Dagdagan mo pa ng exam ng 7 am.

Direchong klase hanggang 1pm.

May ika-cram ng 1 hanggang 5pm.

May event ang org/soro/frat ng 7pm.

Uuwi ng 12am.

Gagawa ng requirements, mag-aaral sa exam bukas, ng 1am.

Matutulog ng 3am.

Gigising ng 5am para gumawa ulit at mag-aral.

Papasok na ulit para sa 7am class.

Welcome to UPLB.

Ansabe?

Wed, 17 Aug 2011 08:01:05 +0800

Teacher: Verb is an action word. Juan, give me an example.
Juan: ‘Went’ Ma’am.
Teacher: Very good! Use it in a sentence .
Juan: maria go went to town.
Teacher: Wrong! Kung gagamit ka ng ‘went’ wala na yung ‘go’.
Juan: Ma’am! ung ‘go’ po apelyedo yan ni Maria. Intindihin mo kasing mabuti. Ikaw umupo dito ako magtuturo!

That awkward moment when you're alone with someone you just met.

Tue, 16 Aug 2011 05:20:57 +0800

the-absolute-funniest-posts:

toocooltobehipster:

“So.. do you like.. stuff?”

Follow this blog, you will love it on your dashboard

Mag-ingat ka.

Sat, 13 Aug 2011 22:11:57 +0800

Mag-ingat ka. Baka mawala ka bigla sa buhay ko.

Alam mo, OK ka naman eh. Pero, sa mga nagdaraang araw, sobra na yung pagkaka-OK mo. Yung tipong ang OA na. Yung tipong akala mo, nakakatuwa pa. Pero sa totoo, nakakairita na.

Alam mo, iba na ang kinikilos mo. Hindi na tulad na dati na kalma lang. Wagas ka na kasi makakilos. Yung tipong akala mo, hindi halata. Pero sa totoo, halatang halata.

Alam mo, minsan, ayaw na kitang kausapin. Kahit nagsasalita ka nang nagsasalita, minsan, wala talaga akong pakialam sa mga sinasabi mo. “Oo na lang.” Yung tipong akala mo, na-i-impress ako. Pero sa totoo, “Anong sinasabi mo?”

Alam mo, kaunting pasensya na lang yung kaya kong maibigay sa iyo. ‘Pag sinukuan kita, bahala ka. Choice mo iyon. Sana kasi, marunong kang makiramdam.

OK fine. Kung ayan ang gusto mo.

Sun, 07 Aug 2011 21:33:15 +0800

Everytime na lang, ako ang gumagawa ng paraan.

Everytime na lang, ako ang nagpapaubaya.

Everytime na lang, pinipilit ko ang sarili ko para sa iyo.

Alam kong balewala lang para sa iyo ang lahat ng ginagawa ko.

Alam kong balewala lang para sa iyo ang pagpapaubaya ko.

Alam kong balewala lang para sa iyo na pinipilit ko ang sarili ko sa iyo.

Pero sana, kahit minsan, ikaw naman ang gumawa ng paraan.

Pero sana, kahit minsan, ikaw naman ang magpaubaya.

Pero sana, kahit minsan, yang sarili mo naman ang ipinipilt mo para sa akin.

Hindi naman sa nagagalit ako o naiinggit, pero nahihirapan din naman ako.

Kaya eto na siguro yung panahon na titigilan ko nang gumawa na paraan.

Kaya eto na siguro yung panahon na titigilan ko nang magpaubaya.

Kaya eto na siguro yung panahon na titigilan ko nang ipilit ang sarili ko sa iyo.

Magkaiba kasi ang mundo natin.

Iba ang mga priorities mo.

Iba kasi ang iniintindi mo.

BSAP '09.

Sun, 07 Aug 2011 19:10:54 +0800

(left to right then down) Lester. Krisha. Nel. Ces. Pia. Genessa. Dustin. Majo. Rommel. Davies.

Dalawang taon na rin ang nagdaan. At dalawang taon pa ang magdaraan.

Sa totoo lang, hindi ako masyadong close sa kanila. Hindi ko naman kasi sila nakakasama nang madalas dati, ngayon na nga lamang.

Kung nung naunang dalawang taon, hiwa-hiwalay kami dahil halos puro G.E., ngayon, kami-kami na yung magkakaklase. Kami-kami na yung magkakasamang gumagawa ng mga assignments, labreports at kung anu-ano pa.

I love all my blockmates, maliban sa isa. HAHAHA! Alam.